22 Aralık 2009 Salı

Bir Şarkı Söyle Sessizce Ben Duyabilirim



Hayal nehirleri akıyor...
Bazen acımtırak,bazen zehirli sarmaşıklar misali,dolanıyor ellerimden,gözlerimden,yüzümden,kipriklerimden,
beynime kadar giriyor.Kontrol bende diyor bazen.Ben ona inat gülümsüyorum herkese,mavi boncuklar dağıtıyorum
gamzelerimden...

Uzun şarap kızılı saçları vardı diyorum,kocaman iri ela gözleriyle bir bütünlük oluşturan.
Küçük kağıtlara,küçük şarkılar yazardı.Bir masaldı.Sonu yoktu,başınıda hiç bulamadım.
Sadece mutluluğu bulsun istedim.Mutluluk o kadar uzak görünüyorken düşlerinde.
Yıkık dökük meyhanede,başkalarının dudak izleri kalmış bardakların içine umut ekerdi.İçerdi.
İnadına inat yaşardı herşeyi,kendini arayarak.Aradığı köşe başında saksılara ekilen küçük kağıtlara yazılmış şarkıları değildi ki.Neydi?Yada nerede aramalıydı.
Eski kitap sayfalarından,eski yazdığı şarkıları düştü birgün,kime yazdığını hatırlayamadı.Demek ki onları ekmemişti, saksılara..Saksılar umutmuydu yada unutulması gerekenler mi vardı içinde.
Unutmak istediklerimizin ne kadarını unuturuz biz?
Yada ilk yaranızı ve ne kadar canınızın yandığını unutabilirmisiniz?

Bir masaldı.Sonu yoktu,başınıda hiç bulamadım.
Bütün masallarımın bir sonu olsun istedim,başını bulamasamda.
Ah o gözleri,bütün masalları orada gizliydi biliyordum
O gözlerde ki akan bir yaşı elleriyle silecek birileri yoktu.Bütün acıyan yaralarını dudağıyla öpecek birileri yoktu. Aradı bir umutla,yanında yazdığı karaladığı kağıtları.Kağıtlardan kalpler yaptı.Kağıtlardan uçaklar yaptı.
Koydu kağıttan kalpleri,kağıttan uçaklara,penceresini açtı,bıraktı sonsuzluğa,gidebildiği yere kadar. Hava soğuktu,derinden nefesler aldı,odanın ekşi kokusuna inat....
Etrafı seyretmeye başladı.Karşı pencereye takıldı gözleri,bu soğuk havada pencereyi sonuna kadar açıkdı. Oradaki onu izleyen gözleri göremeden.Nasıl bir hayat var acaba orada diye düşünmeye daldı.

Dediğim gibi bir masaldı.Sonu yoktu yada yazmak istemedim.Başınıda hatırlamıyorum.

Kimbilir içimden geçen cümleleri,yazmadıktan sonra...
Bazen uydurduğum masal da benlerinde olmadığını.
Belkilerim vardı,özlemlerin içine kurşun misali kondurduğum.Kurşun diyorum,kurşun ete girerken neden kimlik sormaz?
Bir bakıyorum,yazdığım herşey bir boşlukdan ibaret.Elifleri bulamıyorum.Saklanmışlar yada ben mi saklıyorum. Kahramanlarım hep arayış içinde,ben mi istiyorum.Bilemiyorum.Bilmiyorum...
Sadece yazıyorum.Başları olmayan ve de sonlarını hatırlamadığım.
Unutsun istiyorum belki de,unutulacak ne varsa geçmişinde..

Pencerenin soğuk aralığından bir kuş konsun istiyorum avuçlarına,içindeki ekşi kokuya inat.
Bir umut olsun istiyorum yüreğinde,biliyorum ki umutsuz yaşanmaz.
Şimdi bir şarkı tut benim için, onun için, senin için,içinde umut olsun,aşk olsun ,sevgi olsun,doğada
ne varsa hepsi olsun ,hadi söyle sessizce ben duyabilirim.

Elif..den
22Aralık

0 Yorum:

Yorum Gönder

Hoşgeldiniz...

© 2011 **LEYL**, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena