SÖYLEYEBİLSEYDİM

Dün evinizin önündeydim
Seni görmek istedim
Ayaklarıma engel olamadım
Kalbime söz geçiremediğim gibi
Perdelerini hiç açmadın
Bir aralık görsem içerideydim sanki
Ne olurdu saadetlerin en büyüğü ellerimde...
Gelip al deseydin..
Susardı gözlerim ağlamazdı bir daha
Belki de anlatamadım sana kendimi
Ama nasıl anlatabilirdim ki
Şu kalbimin içinde neler olduğunu..
Seni görmek için gözlerimin
Nasıl yanıp tutuştuğunu
Ayaklarımın nasıl beni sana sürüklediğini..
Çaresiz heykeller gibi bekledim seni..
Ama perdelerini hiç açmadın
Oysa neler düşünürdüm ..
Neler neler geçerdi aklımdan
Düşüncelerim hep sana çıkıyordu
Ne olurdu benim sevdiğim kadar istemiyorum
Sevdiğimin yarısı kadar da olsa razıydım sevgine
Ahh perdelerini bir açsaydın
İşte ellerim al diyebilseydim..
Sana o kadar çok cümleler sakladım ki içimde
İşte onları bir sana bir sana
Söyleyebilseydim...

Yamalı Sevdalar..

Yamaladım aşkları,

üst üste koydum

her şeyi,

anıların fotoğrafdaki yüzlerini..

Yağmurda ıslandım

titredim,üşüdüm.

Yine de vazgeçmedim.

Ayaklarımda ağırlıklarla,

yürümeye çalıştım.

Her tökezlediğimde,

Kalktım.

Kalkmalıydım

 Yaşamalıydım, yaşanacak ne kaldıysa,

Hayatta iki damla gözyaşım akmalıydı.

Belki 

sen giderken.

Akmadı,

Çünkü her şeyi öğretti bana hayat.

Yokluğunun penceresinde,

Yamalı sevdalar benim ki..

Kuşlarım çoktan uçmuş,

Mavi sonsuzlukta.

Penceremde yoklar.

Ağaçlar yapraklarını mı dökmüş?

Çocuklar bahçede oynarlarken.

Bugün günlerden neydi?

aylardan hangi ay?

Üşüyorum...

Elbiseler üstümde kat kat.

Peynir bağırıyor, miyav miyav..

Aldım kucağıma sevdim

Ellerinin kokusu sinmiş

beyaz tüylerine

Öptüm öptüm...

Senden kalan ne varsa,

Unutmalıydım..

Ama unutamadım..

Unutmayı öğretmeliydin bana,

Mevsimler yaza dönerken,

İçimdeki buzlar erimeliydi...

Güneşin en sıcak anında,

Üşümemeliydim..

Kolay mı unutmak ?

Bir anda seni...

Yamaladım gönlümün

kanayan yerlerini,

Ama sızıyorlar seni her

düşündüğümde....